วันเวลาเนิ่นนานหลายเดือนที่ห่างหายจากบล๊อกไป...เท่าไหร่หว่า
จำไม่ได้และ รู้แต่ว่าหลายเดือนมากมาย ใจก็อยากจะมาอัพบล๊อกแต่ก็
ยัง งง งง กับชีวิต จาไปทางไหนดี จาไปต่อยังไงดี ชีวิตมันวุ่นๆ แปลกๆ
แต่ในความวุ่นวายแปลกๆ ก็มีเรื่องสนุกมากมาย ทำให้ยังพอมีเรื่องมันส์ๆ
อยู่มั่ง ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง ได้ไปเที่ยวหลายๆที่ แต่ก็ยังมีเรื่องอยากทำ
และอยากได้อีกมากมาย... ชีวิตมันก็อย่างงี้ ยังอยากไม่มีที่สิ้นสุด
เริ่มแรกเลยเมื่อปลายปีก่อนได้ไปเที่ยวเหนือมา อากาศหนาว ชอบๆ
ปีใหม่ได้ไปเที่ยวสุพรรณ ได้ไปเที่ยว ตลาดสามชุก คนชุกมากๆ
แต่ก็ดี มีบรรยากาศเก่าๆให้สัมผัส นึกถึงสมัยตัวกะเปี๊ยก(ตอนนี้ตัวโตมาก)
ตอนสงกรานต์ได้ไปเที่ยวหัวหินมา เล่นทะเลทั้งวัน พักผ่อนแสนสบาย
ที่หัวหินมีสถานที่น่าไปแต่ไม่ได้ไป เค้าเรียกกันว่า "เพลินวาน" เป็นสถานที่
ที่ให้บรรยากาศแบบเก่าๆ มีร้านเสื้อผ้า ร้านน้ำ ร้านไอติม ร้านน้ำชา ร้านเหล้า
ซึ่งทุกร้านถูกจัดให้มีบรรยากาศย้อนไปสักยุค 80 ได้ อยากไปๆ ไว้ต้องไป
ช่วงที่หายไปได้มีโอกาสทำงานภาพประกอบชุดนึง คนจ้างเป็นอาจารย์
เค้าให้ทามงานภาพประกอบสำหรับเด็ก ชุดกีฬากลางแจ้งที่คิดขึ้นใหม่ทุกปี
ทั้งหมด 26 ภาพ สีแจ่มๆกันเลย แก้ตั้งหลายรอบกว่าจาได้ แต่ก็ผ่านไปด้วยดี
...
และก็ได้ทามงาน วิชา ที่เรียนเป็นโครงงานเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน
ซึ่งโลกเราตอนนี้ก็ร้อนเหลือเกิน ส่วนงานก็ออกมาหน้าตาอย่างงี้ครับ
นี่คือส่วนหนึ่งของงานครับ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ใช้เลยไปใช้อันอื่นแทน
และนี่ก็เป็นงานส่วนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับงานจบครับ ผมจาทำหนังสือภาพประกอบ
เรื่อง ความทรงจำแห่งฤดูกาล เป็นเรื่องราวของเด็กๆกลุ่มหนึ่งที่เป็นเพื่อนรักกันครับ
ใช้ชีวิตที่เรียบง่ายอยู่ในชนบทห่างไกล จังหวัด แม่ฮ่องสอน ทางภาคเหนือ ไว้ตอนเสร็จ
และจาเอาภาพมาลงเยอะๆ นี่เป็นสเก็ตครับ ของจริงยังต้องแก้อีกเยอะมาก
ไอโลโก้ mie สีดำ อันนี้ไม่เกี่ยวอะไรด้วยแค่เอามาลองใช้ แต่ที่จริงแล้วโลโก้
อันนี้ เป็นโลโก้ที่จะใช้ในโปรเจค คิดเล่นๆของผมครับ "MAKE IT EASY" ประมานว่า
คิดง่ายๆ ทำง่ายๆ อะไรอย่างงี้ครับ เอาไว้ทำของขาย แต่ตอนนี้ยังไม่ครับ คิดไม่ออก
ดูภาพเปิดตัวที่คิดง่ายๆ ทำง่ายๆไปพลางๆก่อนนะครับ ไว้คิดงานออกแล้วจามาลงดูครับ
และตอนที่หายไป ได้มีโอกาสอ่านหนังสือไปหลายเล่มครับ แต่เล่มหนึ่งที่ชอบมาก
ในบรรดาหลายๆเล่มที่ชอบ คือเรื่อง "ดอกไม้และสายฝน" เป็นเรื่องของเด็กๆนักเรียน
ตัวละครเอกคือเด็กผู้หญิง ชื่อ อ้อแขม และเด็กผู้ชายที่ขาพิการ ชื่อ พิรุณ หนังสือเรื่องนี้
เนื้อเรื่องอาจจะไม่โดดเด่นเท่าไหร่ แต่รับรองว่า อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกครับ ต้องรองอ่านดู
เรื่องโดย: วาวแพร
ภาพประกอบโดย: เฉลิมชาติ เจริญดียิ่ง
สุดท้ายแล้วช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านๆมา มีเรื่องราวต่างๆ ผ่านเข้ามามากมาย
แต่ชีวิตผมก็ยัง งง งง อย่างแปลกๆ แต่ก็สนุกดีครับ มีอะไรให้ทำมากมายหลายอย่าง
ทั้งงาน ทั้งเที่ยว ทั้งกิน แต่มันก็ยังอยาก อยาก อยากทำอะไรอีกหลายอย่างเลยครับ
สุดท้าย อยากให้ประเทศไทยมีอะไรอย่างงี้มั่ง ในยามที่บ้านเมือง สับสนวุ่นวายขนาดนี้
น่ารักดีนะครับ .....
เฮ้อ ... สุดท้ายจริงๆ และ
เพื่อนๆ จบกันหมดแล้ว แล้วเมื่อไหร่เราจะจบ เอาซะทีซิวะ เฮ้อ....
ขอกอดทีสิ
